Obiektyw, ogniskowa.

 
        Elementem, bez którego nie może się obejść żaden aparat fotograficzny, jest obiektyw. Jego zadaniem jest zbieranie padającego światła i jego skupianie na powierzchni światłoczułej (film lub matryca). Obiektywy zbudowane są z kilku (zwykle 5-9) wklęsłych i wypukłych soczewek, wykonanych ze specjalnych szkieł optycznych. Co ciekawe, do odwzorowania obrazów na światłoczułej powierzchni wystarczają już 2-3 soczewki, a rolą pozostałych jest tylko korygowanie różnego rodzaju zniekształceń (wady geometryczne, aberracja chromatyczna) wprowadzanych przez te pierwsze.
 

 
        Soczewka wytwarza ostry obraz przedmiotów położonych w pewnej odległości. Aby "złapać" ostrość na innych obiektach, trzeba przesunąć soczewkę względem filmu lub matrycy.
Na rysunku obok widzimy jak zmiana ogniskowej wpływa na wielkość rejestrowanego obrazu. Dla długości ogniskowej (ang. Focal Lenght) 45 mm obraz rejestrowany jest mniejszy niż w rzeczywistości (na zdjęciu wydaje się oddalony) a przy długości ogniskowej 66 mm obraz rejestrowany jest większy od oryginału (przybliżony).
        Do zmiany położenia soczewki (grupy soczewek) służy pierścień nastawiania ostrości, który znajdziemy zazwyczaj najbliżej końca obiektywu w aparatach tradycyjnych. Niektóre aparaty potrafią nastawiać ostrość samoczynnie (funkcja autofocus).
        Ze względu na kąt widzenia obiektywy dzielimy na krótkoogniskowe (szerokokątne), standardowe  i długoogniskowe, zwykle zwane teleobiektywami. W praktyce spotykamy się z obiektywami zmiennoogniskowymi (typu zoom), które pozwalają modyfikować kąt widzenia.
        Ogniskowa, tłumacząc najprościej, jest miarą zdolności soczewki do powiększania obrazu. Inaczej mówiąc - ogniskowa to odległość (zazwyczaj podawana w mm) pomiędzy soczewką a płaszczyzną obrazu (płaszczyzną ogniskową). Im dłuższa jest ogniskowa, tym większe będzie powiększenie. Z drugiej strony - wzrostowi siły powiększenia towarzyszy zmniejszenie pola widzenia. Zjawisko to ilustruje rysunek poniżej.
        W przypadku tradycyjnych aparatów wykorzystujących film 35 mm obiektyw o ogniskowej 50 mm nazywany jest obiektywem standardowym. Jego kąt widzenia wynosi około 45 stopni, co odpowiada obszarowi widzianemu przez jedno oko. W miarę skracania ogniskowej obiektywu aparat będzie rejestrował coraz rozleglejsze, szersze plany, a wydłużanie ogniskowej powoduje z kolei zmniejszanie kąta widzenia, czyli powiększanie niewielkiego obszaru na wprost przed obiektywem. Dla przykładu: skrócenie ogniskowej do 28 mm rozszerza kąt widzenia do 75 stopni, czyli pola widzianego przez parę oczu, a za pomocą układu optycznego o ogniskowej 200 mm zobaczyć można zaledwie obszar o szerokości 12 stopni.
        Wszystkie zakresy ogniskowych, jakimi dotychczas operowaliśmy, dotyczyły klasycznych aparatów rejestrujących zdjęcia na filmach. W przypadku urządzeń cyfrowych porównywanie ze sobą ogniskowych jest nieco bardziej zawiłe. Ze względu na mniejsze wymiary elementów światłoczułych niż klatka filmu 35 mm ten sam kąt widzenia jak w fotografii tradycyjnej uzyskamy za pomocą obiektywu o kilkukrotnie mniejszej ogniskowej. Co więcej, identycznej szerokości kadru, odpowiadają różne ogniskowe obiektywów w różnych modelach aparatów cyfrowych. Aby ułatwić klientom wybór, producenci podają więc najczęściej dwa zakresy ogniskowych: rzeczywisty (np. Olympus C-730UZ: 5,9 - 59 mm) oraz jego odpowiednik w fotografii 35 mm (38-380 mm), który pozwala łatwo zorientować się w możliwościach danego układu optycznego (zoom x 10).